GARDIMAX HERBALL x 24 pastylki do ssania malinowe

Skład Pixalzina 500mg:

Substancja czynna: metamizol sodowy jednowodny (Metamizolum natricum monohydricum). Każda tabletka zawiera 500mg metamizolu sodowego jednowodnego oraz substancje pomocnicze – rdzeń tabletki: skrobia kukurydziana; laktoza jednowodna; makrogol 6000; powidon (K 25); magnezu stearynian; skrobia ziemniaczana; otoczka: talk; kopolimer metakrylanu butylu zasadowy; tytanu dwutlenek (E171); magnezu stearynian, olej rycynowy oczyszczony.

Działanie Pixalzina 500mg:

Substancją czynną jest metamizol sodowy – lek z grupy pirazolonów. Produkt leczniczy Pixalzina 500mg jest lekiem przeciwbólowym, przeciwgorączkowym oraz przeciwskurczowym (przeciwdrgawkowym). Jest to produkt przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 15. roku życia. Lek jest wskazany do stosowania w leczeniu ostrego, silnego lub przewlekłego bólu (m.in. ból głowy, migrena, ból zęba, ból mięśni i stawów, ból pourazowy i pooperacyjny, ból wywołany kolką nerkową lub żółciową, ból w chorobach nowotworowych) oraz wysokiej gorączki. Lek powinno się stosować, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne.

Zastosowanie:

Produkt leczniczy Pixalzina 500mg wskazany do stosowania w leczeniu ostrego, silnego lub przewlekłego bólu, w tym bólu głowy, migreny, bólu zęba, bólu mięśni i stawów, bólu pourazowego i pooperacyjnego, bólu wywołanego kolką nerkową lub żółciową, bólu w chorobach nowotworowych oraz wysokiej gorączki – do stosowania, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Lek dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 15. roku życia.

Informacje dodatkowe:

Produkt przechowywać w sposób niedostępny dla dzieci, w temperaturze pokojowej. Zaleca się chronić przed działaniem wilgoci i światła. Należy się skonsultować z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania leku, jeśli: pacjent ma gorączkę, dreszcze, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej. W przypadku, gdy wystąpi którykolwiek z tych objawów, trzeba niezwłocznie przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza, gdyż mogą one być związane z neutropenią lub agranulocytozą (agranulocytoza indukowana metamizolem jest zaburzeniem pochodzenia immunoalergicznego, które trwa przynajmniej tydzień). Obie te reakcje są bardzo rzadkie, mogą być poważne i mogą zagrażać życiu, nie są zależne od dawki i mogą wystąpić w dowolnym momencie leczenia. W przypadku neutropenii (liczba neutrofili poniżej 1500 komórek/mm3) leczenie należy natychmiast przerwać. Dodatkowo lekarz będzie monitorował morfologię krwi, aż powróci do pierwotnego poziomu; występują oznaki i objawy wskazujące na zaburzenia krwi (np. ogólne osłabienie, infekcja, utrzymująca się gorączka, siniaki, krwawienie, bladość), należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Stan taki można nazwać pancytopenią; występuje którakolwiek z poniższych chorób – istnieje zwiększone ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości na metamizol: astma oskrzelowa i jednocześnie zapalenie błony śluzowej nosa, długotrwała i/lub przewlekła pokrzywka, nadwrażliwość na barwniki (np. tartrazyna) lub na konserwanty (np. benzoesany), nadwrażliwość na alkohol (na niewielką ilość napojów alkoholowych pacjent reaguje kichaniem, łzawieniem i wyraźnym zaczerwienieniem twarzy); występuje niskie ciśnienie krwi, odwodnienie, niestabilna objętość płynów ustrojowych lub rozpoczynająca się niewydolność krążenia lub wysoka gorączka. W takich przypadkach istnieje zwiększone ryzyko ciężkich reakcji hipotensyjnych (reakcji związanych ze spadkiem ciśnienia krwi). Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania metamizolu, a jeśli jest on podawany w takich okolicznościach, wymagany jest ścisły nadzór lekarski. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia ciężkiej reakcji hipotensyjnej konieczne jest zastosowanie środków zapobiegawczych. Podawanie metamizolu może wywołać reakcje hipotensyjne niezwiązane z powyższymi chorobami. Reakcje te, wydają się być zależne od dawki; występuje ciężka choroba wieńcowa serca lub pacjent ma znacznie zwężone naczynia krwionośne dostarczające krew do mózgu. W takich przypadkach bezwzględnie konieczne jest unikanie obniżenia ciśnienia krwi, dlatego metamizol należy podawać wyłącznie przy ścisłym monitorowaniu funkcji krążenia; pacjent ma chorobę nerek lub wątroby. W takim przypadku nie należy podawać dużych dawek metamizolu, ponieważ jego eliminacja z organizmu jest zmniejszona; lekarz przeprowadzi wszelkie badania laboratoryjne, ponieważ metamizol może wpływać na wyniki niektórych badań (np. poziom kreatyniny we krwi, tłuszczy, cholesterolu HDL czy kwasu moczowego). Dolegliwości dotyczące wątroby: u osób przyjmujących metamizol zgłaszano zapalenie wątroby z objawami pojawiającymi się w ciągu kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Należy odstawić lek i skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpią dolegliwości dotyczące wątroby (złe samopoczucie, nudności lub wymioty, gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasno zabarwione stolce, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, świąd, wysypka lub ból w górnej części brzucha). Lekarz skontroluje prawidłowość funkcjonowania wątroby. Pacjent nie powinien przyjmować tego leku, jeśli stosował wcześniej jakikolwiek leki z metamizolem i miał dolegliwości ze strony wątroby. Ciężkie reakcje skórne: w związku z leczeniem metamizolem zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwiczego oddzielania się naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS). Należy przerwać stosowanie metamizolu i natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy związane z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi. Jeśli kiedykolwiek wystąpiły ciężkie reakcje skórne, nie należy nigdy w przyszłości ponawiać leczenia tym lekiem. Stosowanie u dzieci i młodzieży: nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 15. roku życia. Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią: należy się skonsultować z lekarzem, przy czym nie zaleca się stosowania metamizolu w pierwszych 6 miesiącach ciąży. Dotychczasowe dane dotyczące stosowania metamizolu w pierwszych 3 miesiącach ciąży są ograniczone, ale nie wskazują na szkodliwy wpływ na płód. W wybranych przypadkach, gdy nie ma innych możliwości leczenia, pojedyncze dawki metamizolu w ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży mogą być dopuszczalne, ale wyłącznie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą oraz po dokładnym rozważeniu korzyści i zagrożeń związanych ze jego stosowaniem. Nie wolno przyjmować leku w okresie ostatnich 3 miesięcy ciąży z powodu zwiększonego ryzyka powikłań u matki i dziecka (krwotok, przedwczesne zamknięcie tzw. przewodu tętniczego Botalla u nienarodzonego dziecka, które w sposób naturalny zamyka się dopiero po urodzeniu). Nie należy karmić piersią, jeśli pacjentka wielokrotnie przyjmuje ten lek. Produkty rozpadu metamizolu mogą w znacznych ilościach przenikać do mleka matki i stanowić zagrożenie dla dziecka karmionego piersią. W przypadku jednorazowego podania metamizolu należy zalecić matkom odciąganie i wylewanie pokarmu przez 48 godzin od podania leku. Stosowanie z innymi lekami: należy to omówić z lekarzem, dotyczy to głównie takich leków jak: metotreksat (lek stosowany w leczeniu chorób nowotworowych lub niektórych schorzeń reumatycznych), gdyż połączenie z metamizolem może nasilać potencjalne ryzyko uszkodzenia układu krwiotwórczego przez metotreksat, głównie u osób w podeszłym wieku, należy unikać tego połączenia; cyklosporyna (lek obniżający odporność organizmu), gdyż ten lek może obniżać poziom cyklosporyny we krwi, w przypadku przyjmowania cyklosporyny w tym samym czasie, może być konieczne zwiększenie dawki cyklosporyny; efawirenz (lek stosowany w leczeniu HIV/AIDS); metadon (lek stosowany w leczeniu uzależnienia od leków narkotycznych (tzw. opioidów); walproinian (lek stosowany w leczeniu padaczki lub zaburzenia afektywnego dwubiegunowego); takrolimus (lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia narządu u pacjentów po przeszczepieniu); sertralina (lek stosowany w leczeniu depresji); kwas acetylosalicylowy, metamizol może zmniejszać wpływ kwasu acetylosalicylowego na płytki krwi, w przypadku stosowania kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach w celu ochrony serca należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku; bupropion (lek stosowany w leczeniu depresji albo wspomagająco podczas rzucania palenia). Stosowanie z alkoholem: nie wolno spożywać alkohol podczas stosowania leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn: w zalecanych dawkach nie są znane żadne działania niepożądane związane z reagowaniem i zdolnością koncentracji. Jednak przy wyższych dawkach należy unikać obsługi maszyn, prowadzenia pojazdów i wykonywania innych niebezpiecznych czynności, istnieje bowiem ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dotyczy to szczególnie osób spożywających alkohol. Lek zawiera laktozę – osoby ze stwierdzoną nietolerancją niektórych cukrów powinny się skonsultować z lekarzem przed zastosowaniem leku. Lek zawiera sód – 32,7mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce, co odpowiada 1,6% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Przeciwwskazania:

Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku, inne pirazolony (np. fenazon, propyfenazon) lub pirazolidyny (np. fenylobutazon, oksyfenylobutazon) – dotyczy to też osób, u których wystąpiła reakcja (np. agranulocytoza) po zastosowaniu tych substancji czynnych. Nie stosować w przypadku występowania zaburzenia czynności szpiku kostnego, np. po leczeniu cytostatykami (leki stosowane w leczeniu nowotworów). Nie stosować w przypadku występowania zaburzenia wytwarzania krwi (choroby układu krwiotwórczego), stwierdzonej nietolerancji na leki przeciwbólowe (zespół astmy analgetycznej lub nietolerancja leków przeciwbólowych objawiająca się pokrzywką i/lub obrzękiem naczynioruchowym) – dotyczy to osób, u których występuje skurcz oskrzeli (nagłe zwężenie dolnych dróg oddechowych) lub inne reakcje alergiczne (np. swędzenie, katar i obrzęk (pokrzywka, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy)) po ekspozycji na działanie leków przeciwbólowych, takich jak salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna lub naproksen. Nie stosować w przypadku występowania wrodzonego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Nie stosować w przypadku występowania ostrej przerywanej porfirii wątrobowej. Nie stosować u kobiet w trzecim trymestrze ciąży.

Działania niepożądane:

U niektórych osób mogą wystąpić działania niepożądane. Następujące działania niepożądane mogą być poważne. Jeśli pojawią się wymienione objawy (zwłaszcza, gdy pojawią się nagle lub rozwiną się szybko), należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie powiadomić lekarza: niektóre reakcje (np. ciężkie reakcje nadwrażliwości, ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, agranulocytoza, pancytopenia) mogą zagrażać życiu. W takich przypadkach, nie wolno stosować leku bez nadzoru lekarza. Natychmiastowe odstawienie leku może być kluczowe dla wyzdrowienia – reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne) (rzadko) – typowe oznaki łagodnych reakcji obejmują objawy takie jak: pieczenie oczu, kaszel, katar, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból w klatce piersiowej, zaczerwienienie skóry (zwłaszcza twarzy i głowy), pokrzywka i obrzęk twarzy oraz – rzadko – nudności i skurcze żołądka. Objawy ostrzegawcze – uczucie pieczenia, swędzenie i zaczerwienienie na powierzchni lub pod językiem, oraz na dłoniach i podeszwach stóp. Takie łagodne reakcje mogą przechodzić w cięższe z ciężką pokrzywką, ciężkim obrzękiem naczynioruchowym (obrzęk, w tym krtani), ciężkim skurczem oskrzeli (skurczowe zwężenie dolnych dróg oddechowych), przyspieszoną częstością akcji serca (czasami zbyt niskie tętno), arytmią serca, spadkiem ciśnienia krwi (czasem z wcześniejszym zwiększeniem ciśnienia krwi), utratę przytomności i wstrząsem krążeniowym. Reakcje te mogą również wystąpić również wtedy, gdy metamizol był wcześniej stosowany bez powikłań i mogą mieć ciężkie lub zagrażające życiu nasilenie, w pewnych przypadkach nawet śmiertelne skutki. U osób z zespołem astmy analgetycznej, reakcje nadwrażliwości zwykle objawiają się atakami astmy. Czerwonawe, płaskie, podobne do tarczy lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środku, łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Występowanie takich poważnych wysypek skórnych może poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) – częstość nieznana. Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki). Złe samopoczucie (nudności lub wymioty), gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, wypróżnienia o jasnym zabarwieniu, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, świąd, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Te objawy mogą być oznakami uszkodzenia wątroby. Znaczne obniżenie liczby niektórych białych krwinek (agranulocytoza), w tym przypadki zakończone zgonem lub zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość) – rzadko. Reakcje te prawdopodobnie zależą od układu odpornościowego, mogą też wystąpić, gdy metamizol był podawany wcześniej bez powikłań. Istnieją pojedyncze dowody wskazujące na to, że ryzyko agranulocytozy zwiększa się, jeśli lek ten jest przyjmowany przez okres dłuższy niż 1 tydzień. W razie wystąpienia objawów agranulocytozy, pancytopenii lub małopłytkowości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku bez czekania na wyniki badań laboratoryjnych. Wyniki morfologii (z rozmazem) muszą być kontrolowane przez lekarza. Nie stosować leku, jeśli wystąpią następujące objawy, które mogą wskazywać na możliwą agranulocytozę: nieoczekiwane pogorszenie stanu ogólnego (np. gorączka, dreszcze, ból gardła, trudności w połykaniu). Jeśli gorączka nie spadnie lub pojawi się ponownie. Jeśli wystąpią bolesne zmiany w błonie śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu. Objawami małopłytkowości są m.in. zwiększone krwawienie i wybroczyny (punktowe krwawienie w skórze i błonach śluzowych). Zmniejszona objętość krwi z towarzyszącymi zaburzeniami czynności szpiku kostnego (niedokrwistość aplastyczna), zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek oraz płytek krwi (pancytopenia), w tym przypadki ze skutkiem śmiertelnym. Objawy pancytopenii i niedokrwistości aplastycznej to ogólne złe samopoczucie (osłabienie), infekcja, uporczywa gorączka, siniaki, krwawienie i bladość. Inne działania niepożądane – niezbyt częste: spadek ciśnienia krwi (izolowana reakcja hipotensyjna), która prawdopodobnie jest spowodowana bezpośrednim działaniem leku i nie towarzyszą mu inne objawy reakcji nadwrażliwości. Tylko w rzadkich przypadkach taka reakcja powoduje silny spadek ciśnienia krwi. Ryzyko wystąpienia spadku ciśnienia krwi może być zwiększone u osób z bardzo wysoką gorączką (hiperpyreksja). Typowe objawy znacznego spadku ciśnienia krwi to: przyspieszenie akcji serca, bladość, drżenie, zawroty głowy, nudności i utrata przytomności. Rzadko: zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi (leukopenia) lub czerwonych krwinek (niedokrwistość aplastyczna), wysypka skórna. Bardzo rzadko: zaburzenie czynności nerek, w niektórych przypadkach objawiające się brakiem lub małą objętością moczu (oligo- lub bezmocz), wydalaniem białek krwi z moczem (białkomocz) lub rozwojem ostrej niewydolności nerek. Częstość nieznana: zawał serca, jako część reakcji alergicznej (zespół Kounisa). Zgłaszano przypadki występowania krwawienia żołądkowo-jelitowego. Zapalenie wątroby, zażółcenie skóry i białkówek oczu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Fioletowa do ciemnoczerwonej wysypka skórna, czasami z pęcherzykami (wysypka polekowa). Niewydolność nerek (ostre śródmiąższowe zapalenie nerek).

Dawkowanie tabletek Pixalzina 500mg:

Stosować zgodnie z zaleceniami na ulotce lub według wskazówek lekarza. Dawkowanie zależy od natężenia bólu lub gorączki, a także indywidualnej odpowiedzi na lek. Zawsze należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną w łagodzeniu bólu i/lub gorączki. Lekarz poinformuje, jaką dawkę i jak długo należy przyjmować lek. Zalecana dawka – osoby dorosłe i młodzież powyżej 15. roku życia (masa ciała powyżej 53kg): 1-2 tabletki (500-1000mg metamizolu), dawkę można przyjmować do 4 razy na dobę w odstępach co 6 do 8 godzin. Maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek (4000mg metamizolu). Zwykle lek zaczyna działać w ciągu 30-60 minut, efekt leczniczy utrzymuje się przez około 4 godziny. Tabletki połykać w całości, nie rozgryzać, popijać odpowiednią ilością wody (około pół szklanki). Można przyjmować z jedzeniem lub bez. Leku nie stosować dłużej niż 3-5 dni. Osoby w podeszłym wieku, osoby w słabym stanie ogólnym lub z zaburzeniami nerek: dawkę należy zmniejszyć, gdyż wydalanie produktów rozkładu metamizolu może być opóźnione. Osoby z zaburzeniami nerek lub wątroby: tempo wydalania z organizmu jest wolniejsze, dlatego należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek. Nie jest konieczne obniżanie dawki tylko przy krótkotrwałym stosowaniu. Brak jest danych związanych z długotrwałym stosowaniem. Jeśli po upływie 3-5 dni nie nastąpiła poprawa lub doszło do pogorszenia, należy skonsultować się z lekarzem.

Producent: Zentiva